BUTLER

Butler was bezig een middeleeuws maliënkolder aan te trekken. Het was bijna niet te geloven, maar hij leek van plan de confrontatie met de trol aan te gaan. Holly probeerde hem te waarschuwen, probeerde geluid te maken, maar de toverkracht had haar geplette longen nog niet opnieuw lucht ingeblazen.

Butler deed zijn vizier dicht en hief een gevaarlijke knots.

‘Zo,’gromde hij door het rooster heen, ‘ik zal je eens laten zien wat er gebeurt als iemand mijn zusje met ook maar één vinger aanraakt.’

De mens zwaaide met de knots alsof het de pompon van een cheerleader was, en ramde hem tussen de schouderbladen van de trol. Zo’n slag mocht dan misschien niet fataal zijn, maar hij leidde de trol wel af van zijn slachtoffer.

Butler plantte zijn voet vlak boven de heupen van het wezen en sjorde het wapen los. Het liet met een ziekmakend zuigend geluid los. Hij deed een sprong naar achteren en nam een verdedigende houding aan.
De trol kwam op hem af, met alle tien zijn klauwen tot volle lengte uitgeslagen. Op de punt van beide slagtanden glinsterden druppels gif. Het spel was uit.