ARTEMIS FOWL II

‘Artemis?’

Artemis keek op van het scherm van zijn Powerbook. Hij was meteen met de vertaling van het Boek aan de slag gegaan.

‘Ja?’

‘Die vleugelelf? Waarom hebben we het Boek niet gewoon gehouden en haar daar laten doodgaan?’

‘Een lijk is bewijsmateriaal, Butler. Als het op mijn manier gebeurt, zal het Volk geen enkele reden tot argwaan hebben.’

‘Maar de vleugelelf dan?’

‘Ik denk niet dat zij zal durven toegeven dat ze het Boek aan mensen heeft laten zien. Hoe dan ook, ik heb een licht middel voor geheugenverlies door haar tweede injectie gemengd. Als ze eindelijk wakker wordt, zal de afgelopen week één groot waas voor haar zijn.’

Butler knikte goedkeurend. Altijd twee stappen vooruitdenken, dat was typisch meester Artemis. Mensen zeiden dat hij een scherfje van de oude Fowl-steen was, maar dat zagen ze verkeerd – meester Artemis was een gloednieuw stuk steen zoals ze er nog nooit eerder een hadden gezien.

Nu zijn twijfels waren weggenomen, las Butler weer verder in zijn exemplaar van Geweren en Ammunitie, zodat zijn werkgever de geheimen van het universum verder kon ontrafelen.